شریف زمانی – مدیر مسئول ملت بیدار نوشت: کسانی که امروز سرگرم تخریب رئیس‌جمهور، رئیس مجلس، و دیگر مسئولان کشور هستند، بد نیست یک‌بار پیام‌های اخیر مقام معظم رهبری را با دقت بخوانند. در این پیام‌ها درباره دولت، مجلس و وحدت ملی، یک خط روشن دیده می‌شود، اختلاف نظر پذیرفتنی است، اما تبدیل اختلاف به تنازع و تضعیف انسجام اجتماعی پذیرفتنی نیست.

مقام معظم رهبری در پیام مربوط به دولت صراحتاً تأکید کرده‌اند که «هر سخن ناامیدکننده و تضعیف‌کننده‌ی انگیزه‌های ملّی و عمومی» و هر نوع دوگانه‌سازی سیاسی می‌تواند به جامعه آسیب بزند و با صراحت اعلام کرده‌اند: «ارتکاب هر آنچه به‌ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است.»

این هشدار فقط متوجه مسئولان نیست. فعال سیاسی و رسانه‌ای نیز نمی‌تواند خود را از آثار سخنانش مستثنا بداند. کسی که هر روز به مسئولان کشور حمله می‌کند، آنها را تحقیر می‌کند و تصویری ارائه می‌دهد که گویی همه مسئولان نالایق و بی‌اعتبارند، باید ببیند حاصل این رفتار برای جامعه چیست.

مقام معظم رهبری در پیام مربوط به مجلس نیز هشدار داده‌اند که نقشه دشمن، پس از جنگ، فشار اقتصادی و محاصره تبلیغاتی و سیاسی، ایجاد «تفرقه و تجزیه‌ی اجتماعی» است. سپس تأکید کرده‌اند که حتی اختلافات «غیرموجّه و حتی موجّه» نباید به تنازع و تفرقه تبدیل شوند.

پس مسئله روشن است. اختلاف نظر ممنوع نیست. نقد مسئولان ممنوع نیست. حتی اعتراض جدی به عملکرد یک مسئول نیز ممنوع نیست. آنچه نمی‌توان با عنوان دلسوزی برای نظام توجیه کرد، تبدیل اختلاف سیاسی به کینه‌ورزی و تخریب دائمی مسئولانی است که مسئولیت اداره کشور را بر عهده دارند.

کسی که با تصمیم رئیس‌جمهور مخالف است، حق دارد مخالفت کند. نماینده‌ای که عملکرد دولت را ضعیف می‌داند، باید آن را نقد کند. فعال رسانه‌ای هم می‌تواند عملکرد هر مسئولی را زیر سؤال ببرد. اما اینکه هر روز یک مسئول را آماج توهین و تحقیر قرار دهیم و برای اثبات حقانیت خود، اعتبار نهادهای کشور را زیر سؤال ببریم، دیگر نقد نیست.

بعضی‌ها ظاهراً تصور می‌کنند هرچه ادبیاتشان تندتر و حمله‌شان شدیدتر باشد، انقلابی‌تر و دلسوزترند. اما اگر رفتار سیاسی یک فرد به تضعیف انسجام جامعه و ایجاد شکاف میان مردم منجر شود، نمی‌توان آن را صرفاً با عنوان دلسوزی توجیه کرد.

در پیام مقام معظم رهبری درباره وحدت نیز بر این اصل تأکید شده که دشمن تلاش می‌کند اختلافات را برجسته و جامعه را دچار تفرقه کند. در پیام دیگر نیز همین نگرانی درباره فضای داخلی کشور مطرح شده و بر پاسداری از وحدت صفوف مردم تأکید شده است.

نمی‌توان از دشمن خارجی و جنگ روانی او سخن گفت، اما هم‌زمان در داخل، هر روز به تخریب مسئولان پرداخت و جامعه را نسبت به همه تصمیم‌گیران بی‌اعتماد کرد. این تناقض را باید جدی گرفت.

مسئولان معصوم نیستند و هیچ جایگاهی نباید مصون از نقد باشد. اما منتقد هم مصون از مسئولیت نیست. همان‌طور که مسئول باید درباره عملکردش پاسخ‌گو باشد، کسی که اعتبار او را در افکار عمومی هدف می‌گیرد نیز باید برای ادعاهایش دلیل داشته باشد و پیامد حرف خود را بسنجد.

اگر یک مسئول خطا کرده، خطایش را نشان دهید. اگر تصمیمی غلط است، درباره همان تصمیم استدلال کنید. اگر مدیری ناکارآمد است، ناکارآمدی او را مستند کنید. اما تخریب بی‌وقفه مسئولان با این تصور که هرچه بیشتر به آنها حمله کنیم، کشور بهتر اداره خواهد شد، نه نقد سیاسی است و نه راه اصلاح امور.

کسانی که خود را مدافع نظام و انقلاب می‌دانند، باید بیش از دیگران نسبت به مسئله انسجام ملی حساس باشند. نمی‌شود از یک طرف بر وحدت تأکید کرد و از طرف دیگر، هر روز بخشی از حاکمیت را چنان تخریب کرد که مخاطب به این نتیجه برسد هیچ مسئول و هیچ نهادی در کشور قابل اعتماد نیست.

مقام معظم رهبری در پیام‌های خود مکرراً و صریحاً خواسته‌اند اختلافات، حتی اختلافات موجه، به «تنازع و تفرقه» تبدیل نشود. این توصیه را نمی‌توان فقط خطاب به نمایندگان مجلس دانست. هر فعال سیاسی و رسانه‌ای که خود را دلسوز کشور و انقلاب می‌داند، باید این هشدار را جدی بگیرد.

نقد کنید، اعتراض کنید و مسئولان را پاسخ‌گو بخواهید؛ اما تخریب را با انقلابی‌گری اشتباه نگیرید. اختلاف سیاسی حق شماست، اما ضربه زدن به انسجام جامعه نمی‌تواند حق کسی باشد./ پایان پیام

منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *